Strona turystyczna przewodników sandomierskich i świętokrzyskich

Strona główna

 

Sandomierska
przyroda

Sandomierskie parki:

Park Miejski
Park "Piszczele"

Album zdjęć - Park "Piszczele"  (przed zmianami) >> 

 

 

 

 

 


strona główna  > Sandomierska przyroda > Sandomierz - parki

Sandomierska przyroda  

Sandomierskie parki:

Park Miejski

Park założony w drugiej połowie XIXw. Spośród występujących tu drzew przeważają: kasztanowiec i lipa. Z innych gatunków drzew spotyka się następujące: dąb, topola, buk, jesion, klon, akacja oraz sosnę i modrzew. Za najciekawsze oraz najcenniejsze pod względem przyrodniczym należy uznać aleję lipową o przebiegu wzdłuż ulicy Słowackiego oraz pojedyncze okazy dęba, buka, klonu, jesionu w tej samej części Parku. 
  
Fot.: Andrzej Kozicki
Niewątpliwie są to najstarsze nasadzenia w jego obrębie.  Wśród alejek parkowych przeważają kasztanowce. Na terenie parku rosną drzewa uznane za pomniki przyrody.


      


Pomniki przyrody
w Parku Miejskim:

Buk pospolity, w obwodzie 330cm, o wysokości 31m. Drzewo rośnie w Parku
Miejskim
w centrum obok ścieżki wiodącej po skosie w kierunku północno-wschodnim
w kierunku pl. św. Wojciecha

Dąb szypułkowy, w obwodzie 370cm, o wysokości 28m. Drzewo rośnie na terenie
Parku Miejskiego, w południowo-wschodniej części parku, w niedalekiej odległości od
zbiegu ulic Słowackiego, Ogrodowej i Reformackiej 

Buk pospolity, w obwodzie 355cm, o wysokości 25m. Drzewo rośnie na terenie
Parku Miejskiego
w jego południowo - zachodniej części przy asfaltowej alejce, która
prowadzi od strony ul.Słowackiego w centralną cześć parku. 

Park "Piszczele"

Park "Piszczele". Jesień 2006. Po zmianach


Park miejski, dawniej o charakterze rekreacyjnym, jego wartość związana jest przede wszystkim z usytuowaniem. Położony w centralnej części, Sandomierza, w niewielkiej odległości od Sandomierskiej Starówki jest naturalnym przedłużeniem terenów zielonych najstarszej części Sandomierza. Łączy tereny o dużych walorach historycznych i przyrodniczych. Park Piszczele obejmuje swoim zasięgiem teren wąwozu Piszczele z pominięciem dolnego odcinka wąwozu (prywatna posesja) oraz część przylegających do niego rozczłonkowanych suchymi dolinkami wzgórz lessowych. Dnem wąwozu płynie potok Piszczelka, który ma swoje źródła na terenie parku oraz prowadzi swoje wody przez park na powierzchni ziemi. Należy zwrócić uwagę, za zróżnicowaną topografię terenu, wynikającą z głębokiego wcięcia w skały lessowe
wąwozu oraz innych dolinek. Podnosi to atrakcyjność przyrodniczą terenu. Nie występują tu okazy drzew szczególnie cennych - wiekowych, za wyjątkiem jednego okazu klonu, który został uznany za pomnik przyrody. 

Klon pospolity, w obwodzie 250cm, o wysokości 26m. Drzewo rośnie przy południowo- wschodniej granicy Parku "Piszczele" na jego terenie, usytuowane na skarpie w sąsiedztwie źródełka i wypływającego z niego strumyka  (w odległości ok.20m od strumienia pomiędzy dwoma klonami)

Park "Piszczele". Jesień 2006. Po zmianach

Skład gatunkowy tworzą wiązy, klony, kasztanowce oraz wierzba (nad potokiem Piszczelka), akacja, topola. Natomiast położenie, charakter terenu (zróżnicowanie topograficzne) i występującej roślinności oraz wartości historyczne czynią ten obszar interesujący turystycznie. 

Co do wartości historycznych należy dodać, że tak jak w przypadku innych miejsc
w Sandomierzu, tak tu i znaleziono ludzkie kości. Przed laty jedna ze skarp osunęła
się odsłaniając miejsce pochówku. Mieszkańcy Sandomierza połączyli ten fakt 
z legendą o Halinie Krępiańce, uznając że znaleziono kości Tatarów i nazywając to
miejsce "Piszczelami". Stąd też nazwa Parku "Piszczele" i nazwa cieku wodnego
Piszczelka Wąwóz Piszczele łączy się w dolnej części z wąwozem lessowym zwanym
Świętojakubskim lub Staromiejskim. 

 strona głównanapisz do nas